فقط یک ایرانی می تواند علیه مذهب خودش مطلب نشر دهد!

فصل پروانه ها:

 فقط یک ایرانی می تواند علیه مذهب خودش مطلب نشر دهد!
 
آیا مردم کشورهای اروپای مسیحی و قارۀ آمریکا هیچ گاه به فلسطینی بودن حضرت مسیح ع و آسیایی بودن دین شان فکر کرده اند تا به خاطر عرق ملی و تعصبات ناسیونالیستی دینشان را کنار بگذارند؟!

آیا یهودیان اروپا و اسرائیل و آمریکا تا به حال نسبت به مصری بودن حضرت موسی ع و آفریقایی بودن دین خود تعصب به خرج داده اند و دین دیگری انتخاب کنند؟!

پس چرا وقتی همین یهودیان و مسیحیان به خاطر ترس از فراگیر شدن مکتب اسلام، بحث عربی بودن دین اسلام را مطرح می کنند عده ای از ایرانیان ساده و ناآگاه به نشر این مطالب می پردازند؟!

آیا این فقط به خاطر کثرت هجمه های فرهنگی علیه ایران و ایرانی است یا آنکه سادگی و ناپختگی ما ایرانی ها نیز در این مساله دخالت دارد؟!

فقط در ایران است که گاه برخی، گوهر دست خود را از گردوی در دست دیگران کمتر می پندارند!
آیا خداوندی که حضرت ابراهیم را در عراق به نبوت برگزید باید خداوند عراقی دانست؟!

آیا خداوندی که حضرت موسی را در مصر به نبوت برگزید باید خداوند مصری یا آفریقایی دانست؟!

آیا خداوندی که حضرت عیسی را در فلسطین به نبوت برگزید باید خداوند فلسطینی دانست؟!

آیا خداوندی که اصحاب کهف را در یونان برگزید ، باید خداوند را یونانی دانست؟!

آیا خداوندی که زرتشت را در ایران برگزید باید خداوند را ایرانی دانست؟!
پس چرا خداوندی که حضرت محمد ص را در عربستان به نبوت برگزید خداوند عربی و دین اسلام را دین عربی می نامند؟!

چرا یهودیان و مسیحیان، خداپرستی در اسلام را عرب پرستی می نامند اما خود یهودیت را آفریقایی پرستی نمی دانند و مسیحیت را آسیایی پرستی نمی خواند؟

 چرا فقط یک ایرانی می تواند علیه مذهب خودش مطلب نشر دهد!
حالا میفهمی که چرا باید
 سال 1984 کنگره ای با حضور 300 دانشمند درجه1 شرق شناس از تمام جهان و یهودیا تو دانشکده تاریخ دانشگاه تل آویو با رهبری برومبرگ و زوینس و مایکل فیشر و برنارد لویس و کرامر ، برای پیدا کردن راهی برای نابود کردن مردمی که نتونستن مثل ملتهای دیگه به استعمار بگیرنشون (خصوصآ و خصوصآ ایرانیا) برگزار بشه و بعد از ارائه 30 مقاله تو 3 روز به این نتیجه برسن که تا وقتی این مردم از قیام کربلا درس میگیرن و به انتظار قیام امام دوازدهم نشستن و تلاش میکنن ، هیچ راهی برای مقابله باهاشون ندارن ! پس باید لفظ "یا حسین" و "یا مهدی" رو ازشون بگیرن!
و با ریختن دامن های کوتاه به سر دختراشون به جای بمب به سر پسراشون اونهارو فاسد کنن و با شبهه های جورواجور و تحریف و ارائه تاریخ دلخواه و تحریک تعصبات نژادی به سرشون هجوم ببرن , تا دیگه دختری نباشه که با الگو گیری از حیا و غیرت و اخلاق فاطمی , بچه ای رو چنان مادری کنه که به تقدس مردانگی و ایثار به سرش سربند
 "یا حسین" ببنده و از ناموس و کشور و آرمانش ، جلوی ۳۴ کشور به سرکردگی امریکا و اسراییل و با اهرم صدام ، ۸ سال مقاومت و دفاع کنه...
حالا بند های پروتکول های اسراییل قابل فهم میشه که
""" اگر ایران رو میخواهید ، تشیع رو از اونها بگیرید"""                                                                                                                                                                                      

ماه مبارک رمضان

رهبر کبیر انقلاب امام روح الله الموسوی الخمینی رحمة الله علیه
مبادا در ماه مبارک رمضان، از شما غیبتى، تهمتى و خلاصه گناهى سر بزند و در محضر ربوبى، با نعم الهى و در مهمان سراى بارى تعالى، آلوده به معاصى باشید! شما اقلا، به آداب اولیه‏ روزه عمل نمایید و همان ‏طورى که شکم خود را از خوردن و آشامیدن نگه مى‏دارید، چشم و گوش و زبان را هم از معاصى باز دارید! از هم اکنون بنا بگذارید که زبان را از غیبت، تهمت، بدگویى و دروغ نگهداشته، کینه، حسد و دیگر صفات زشت ‏شیطانى را از دل بیرون کنید!
اگر با پایان یافتن ماه مبارک رمضان، در اعمال و کردار شما هیچ گونه تغییرى پدید نیامد، و راه و روش شما با قبل از ماه صیام فرقى نکرد، معلوم مى‏شود روزه‏اى که از شما خواسته‏اند، محقق نشده است.
اگر دیدید کسى می ‏خواهد غیبت کند،
جلوگیرى کنید و به او بگویید! «ما، متعهد شده‏ایم که در این سى ‏روز ماه مبارک رمضان،
از امور محرمه خود دارى ورزیم.»
و اگر نمى‏توانید او را از غیبت ‏باز دارید،
از آن مجلس خارج شوید! ننشینید
 و گوش کنید! باز تکرار می کنم
 تصمیم بگیرید در این سى روز ماه مبارک رمضان، مراقب زبان، چشم، گوش و
 همه‏ اعضاء و جوارح خود باشید.

توجه بکنید که به آداب ماه مبارک رمضان
 عمل کنید; فقط دعا خواندن نباشد،
دعا به معناى واقعی ‏اش باشد.
منبع:صحیفه امام، جلد ۲ - صفحه ۳۹۰

آرامش یافتن

امیرالمومنین امام علی علیه‌السلام فرمود:                                                                                                                  

به دنیا آرامش یافتن در حالى که ناپایدارى آن مشاهده مى‌گردد، از نادانى است،

و کوتاهى در اعمال نیکو با وجود یقین به پاداش آن، زیانکارى است،                                                                                             

و قبل از آزمودن اشخاص، اطمینان پیدا کردن از عجز و ناتوانى است.

متن حدیث:

و قَالَ علیه‌السلام اَلرُّکُونُ إِلَى اَلدُّنْیَا مَعَ مَا تُعَایِنُ مِنْهَا جَهْلٌ وَ اَلتَّقْصِیرُ فِی حُسْنِ اَلْعَمَلِ إِذَا وَثِقْتَ بِالثَّوَابِ عَلَیْهِ غَبْنٌ وَ اَلطُّمَأْنِینَةُ إِلَى کُلِّ أَحَدٍ قَبْلَ اَلاِخْتِبَارِ لَهُ عَجْزٌ.

"نهج البلاغه،حکمت 384"                                                                                                                                                                                                

حکایت بهلول از ملک و سلطنت

حکایت بهلول از ملک و سلطنت

روزی بهلول بر هارون‌الرشید وارد شد.
خلیفه گفت: مرا پندی بده!
بهلول پرسید: اگر در بیابانی بی‌آب، تشنه‌گی بر تو غلبه نماید چندان که مشرف به موت گردی، در مقابل جرعه‌ای آب که عطش تو را فرو نشاند چه می‌دهی؟
گفت : ... صد دینار طلا.
پرسید: اگر صاحب آب به پول رضایت ندهد؟
گفت: نصف پادشاهی‌ام را.
بهلول گفت: حال اگر به حبس‌البول مبتلا گردی و دفع آن نتوانی، چه می‌دهی که آن را علاج کنند؟
گفت: نیم دیگر سلطنتم را.
بهلول گفت: پس ای خلیفه، این سلطنت که به آبی و بولی وابسته است، تو را مغرور نسازد که با خلق خدای به بدی رفتار کنی.

شیطان در ماه رمضان به غل و زنجیر کشیده می شود

پرسش:

اگر شیطان در ماه رمضان به غل و زنجیر کشیده می شود چرا باز هم در ماه رمضان مرتکب گناه می شویم؟

پاسخ:

شیطان برای همگان در بند می شود، اما اعمال و رفتار ما، سبب آزادی او می شود و به همین سبب می تواند بر روی ما اثرگذار باشد.
حضرت علی (ع) می فرمایند: وقتى ماه رمضان فرا رسید، رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله برخاست و خداوند را حمد گفت و ستایش کرد، سپس فرمود: اى مردم، خداوند شما را از دشمنان جن و انس شما حمایت کرد و فرمود: «مرا فراخوانید تا براى شما اجابت کنم، و به شما وعده اجابت داد، بدانید براستى خداوند (عزّ و جلّ) بر هر شیطان سرکش، هفت تن از فرشتگانش را گمارده است و تا زمانى که این ماه شما [ماه رمضان‏] سپرى نشده است نمى‏ توانند آزاد گردند.[۲]

اما عده بسیاری، تاثیر شیطان بر خود در این ماه را تجربه کرده و می کنند. بنابراین روشن است که جنود شیطانی به طور کامل غیر موثر نمی ‌شوند. و همچنان توانایی ایجاد انحراف هایی دارند. و در تبیین چگونگی تاثیر شیطان، علیرغم روایات بیان کننده محبوس شدن شیطان چند احتمال می توانیم طرح کنیم:

  سبب حبس شدن شیطان، عمل روزه‌ داری است چرا که گرسنگیِ ناشی از روزه، راه ورود شیطان را مسدود می ‌کند کما اینکه پیامبر (ص) می‌ فرمایند: شیطان مانند خون در انسان جارى مى‌‏شود، پس با گرسنگى، مجارى او را تنگ کنید.[۳] در واقع محدود شدن شیطان برای هر کس به میزان اثرگذاری روزه اوست. و کسانی که روزه نمی گیرند یا آداب آن را به خوبی رعایت نمی ‌کنند، شیطان در مقابل شان محدود نیست و به همین جهت تاثیر شیطان را احساس می کنند. در واقع محبوس شدن شیاطین برای عده‌ ای مخصوص است.

 شیطان برای همگان در بند می شود، اما اعمال و رفتار ما، سبب آزادی او می شود و به همین سبب می تواند بر روی ما اثرگذار باشد. و روایت ذیل می تواند بر این مطلب دلالت داشته باشد:

پیامبر (ص) می فرمایند: ای مردم در این ماه درهای بهشت باز است، از خداوند بخواهید آن را بر شما نبندد، و درهای آتش بسته است از پروردگارتان بخواهید آن را بر شما باز نگرداند، و شیاطین را بسته‌اند، از پروردگارتان تقاضا کنید که آنها را بر شما مسلّط نگرداند.[۴] و حتی رفتار ما در قبل از ماه مبارک رمضان نیز می تواند در این باره موثر باشد.[۵]

 منظور از در بند شدن شیاطین، در بند شدن همه آنها نیست. کما اینکه در بعضی از روایات تعبیر شیطان با الفاظی نظیر "مرید"[۶] مقید شده است. و سید بن طاووس نیز این احتمال را با وجوه مختلفی ذکر کرده است. از جمله اینکه شاید هر ماه، شیاطین مخصوص به خود داشته باشد و تنها شیاطین مخصوص ماه رمضان در بند می شوند اما سایر شیاطین همچنان مشغول فعالیت خویش هستند. یا اینکه اگر چه شیاطین در بند می شوند، اما ابلیس همچنان آزاد بوده و به فعالیت خویش می پردازد.[۷]

علاوه بر اینکه تنها عامل موثر در انجام گناه، شیطان نیست و انسان نباید از تاثیر نفس اماره خود غافل شود.

[۱]. عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج‏۲، ص۷۱، ح ۳۳۱.

[۲]. وسائل الشیعة،  ج‏۱۰، ص ۳۰۴، ح ۱۳۴۷۷.

[۳]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل،  ج‏۱۶، ص۲۲۰،  ح۱۹۶۵۰.

[۴]. أمالی الصدوق، ص۹۵، المجلس العشرون.

[۵]. ر.ک: الإقبال‏ بالأعمال الحسنة فیما یعمل ‏مرة فی‏ السنة،ج۱، ص  ۷۳.

[۶]. وسائل الشیعة، ج‏۱۰، ص ۳۰۴، ح ۱۳۴۷۷.

[۷]. ر.ک: الإقبال‏ بالأعمال الحسنة فیما یعمل ‏مرة فی‏ السنة،ج۱، ص  ۷۳.