بزغاله ای روی پشت بام بود؛
و به شیری که از پایین عبور
می کرد توهین میکرد و
ناسزا می گفت. شیر گفت:
این تو نیستی که به من ناسزا
می گویی، بلکه این جایگاه توست که به من ناسزا می گوید.
مبادا بوسیله جایگاهت به دیگران
توهین کنی، که تکیه گاهت با گذر زمان سست شده و فرو می پاشد، آنگاه تو میمانی و آنهایی که تحقیرشان کردی...